Jak stworzyć system nawadniający: przewodnik planowania, wymiarowania i konfiguracji

Zacznij od oceny miejsca, a nie katalogu zraszaczy

Większość awarii nawadniania ma swoje korzenie w systemie zaprojektowanym przed faktycznym pomiarem miejsca. Przed zakupem pojedynczej plastikowej główki lub stopy zraszacza do nawadniania przejdź się po posesji i zapisz trzy rzeczy: nasłonecznienie w każdej strefie, stopień infiltracji gleby i istniejące ciśnienie wody u źródła.

Aby sprawdzić infiltrację, wykop otwór o głębokości około 12 cali i szerokości 6 cali, napełnij go wodą, poczekaj, aż całkowicie spłynie, a następnie napełnij go ponownie i określ, ile czasu zajmuje drugie napełnienie. Gleba piaszczysta zazwyczaj drenuje z szybkością ponad 2 cali na godzinę, glina drenuje z szybkością około 1 cala na godzinę, a gleba bogata w glinę może spaść poniżej 0,25 cala na godzinę , co bezpośrednio wpływa na to, jak długo każda strefa powinna działać bez odpływu.

Zmierz ciśnienie i przepływ wody przed zaprojektowaniem stref

Każdy system nawadniający opiera się na dwóch liczbach: statycznym ciśnieniu wody (mierzonym w PSI) i natężeniu przepływu (mierzonym w galonach na minutę, czyli GPM). Podłącz manometr do króćca zewnętrznego, przy wyłączonych wszystkich innych urządzeniach, aby uzyskać ciśnienie statyczne. Następnie, korzystając z wiadra o pojemności 5 galonów i stopera, oblicz czas, jaki zajmuje kurek pracujący przy pełnym otwarciu, aby napełnić wiadro, i podziel 5 przez ten czas w minutach, aby otrzymać GPM.

Szybka matematyka do planowania stref

• Całkowite dostępne GPM ÷ GPM na głowicę zraszacza = maksymalne ciśnienie na strefę
• Jeśli Twoje źródło dostarcza 10 GPM, a każda głowica wykorzystuje 2,5 GPM, pojedyncza strefa powinna obsługiwać nie więcej niż 4 głowice
• Strefy kroplowe zachowują się inaczej: większość emiterów kroplowych zużywa od 0,5 do 1 GPH (galonów na godzinę, a nie minutę), co pozwala na znacznie większą liczbę emiterów na strefę

Wybór pomiędzy liniami kroplowymi a Zraszacz plastikowy do nawadniania Głowy

Bardzo niewiele jardów jest dobrze obsłużonych jedną metodą nawadniania. Otwarte obszary darniowe są prawie zawsze lepiej obsługiwane przez plastikowe głowice zraszające rotorowe lub natryskowe, które skutecznie wyrzucają wodę szerokim łukiem, podczas gdy grządki, rzędy warzyw i pojemniki lepiej reagują na nawadnianie kroplowe, które dostarcza wodę bezpośrednio do strefy korzeniowej i traci znacznie mniej na skutek parowania i znoszenia przez wiatr.

Układ hybrydowy, w którym nawadnianie kroplowe obejmuje około 30–40 procent typowego krajobrazu mieszkalnego i pokrycie pozostałej części zraszaczami, to rozwiązanie, na które decyduje się większość profesjonalnych projektantów, ponieważ dopasowuje metodę dostawy do rodzaju rośliny, zamiast narzucać jedno rozwiązanie na całym podwórku.

Krok po kroku: budowanie systemu

Odniesienie do rozmiaru rur

Zbyt mała rura jest jedną z najczęstszych przyczyn słabego i nierównego strumienia z plastikowych głowic nawadniających. Średnicę rury należy dopasować do wymaganego natężenia przepływu, a nie tylko do tego, co pasuje do rowu.

Błędy, które skracają żywotność systemu

Lista kontrolna konserwacji sezonowej

Jakie są typowe koszty systemu

Koszty różnią się znacznie w zależności od wielkości placu, warunków glebowych i tego, czy prace zostaną wykonane samodzielnie, czy zlecone, ale budżetowanie na poziomie komponentów sprawia, że planowanie jest znacznie bardziej przewidywalne niż pojedynczy kosztorys ryczałtowy.

W przypadku średniej wielkości podwórza mieszkalnego samodzielnie instalowany system zwykle znajduje się pomiędzy Materiały za 1500 i 3500 dolarów , podczas gdy profesjonalna instalacja o tej samej powierzchni zwykle kosztuje od 3000 do 8000 dolarów, po uwzględnieniu robocizny i prac projektowych.

Zrozumienie źródła wody, zanim cokolwiek zaprojektujesz

Źródło wody decyduje o prawie wszystkich dalszych decyzjach w systemie, dlatego zasługuje na uwagę przed sfinalizowaniem układu rur lub podziału na strefy. Większość systemów mieszkaniowych czerpie z jednego z trzech źródeł, a każde z nich zachowuje się inaczej przy stałym zapotrzebowaniu na nawadnianie.

Miejskie Przyłącza Wodociągowe

Ciśnienie wody w wodociągach miejskich jest na ogół stabilne, ale może się wahać w godzinach szczytowego zapotrzebowania gospodarstw domowych, zazwyczaj wczesnym rankiem i wczesnym wieczorem. Ponieważ systemy nawadniające konkurują z wewnętrznymi instalacjami wodociągowymi na tym samym liczniku, uruchamianie stref poza godzinami szczytu, zwykle między 4:00 a 8:00, pozwala uniknąć spadków ciśnienia spowodowanych przez sąsiadów biorących prysznic lub myjących naczynia w tym samym czasie.

Prywatne studnie

Wells wprowadza drugą zmienną poza ciśnieniem: współczynnik odzysku, oznaczający, jak szybko odwiert uzupełnia się po wyczerpaniu. Studnia, która regeneruje się powoli, wymaga stref o zachowawczym rozmiarze i często wyposażonych w mniejszą liczbę plastikowych zraszaczy do nawadniania na strefę niż system tej samej wielkości zasilany przez sieć miejską, więc pompa nigdy nie pracuje na sucho w połowie cyklu. Test przepływu na pompie, a nie tylko na króćcu, pozwala uzyskać dokładniejsze dane na potrzeby planowania strefowego.

Systemy uzupełniania wody deszczowej i szarej

Niektóre obiekty uzupełniają wodę pitną zebraną wodą deszczową przechowywaną w zbiornikach lub cysternach, zazwyczaj zasilając strefy kroplowe przez małą pompę wspomagającą, ponieważ samo ciśnienie zasilane grawitacyjnie rzadko jest wystarczające dla głowic zraszaczy. Te dodatkowe źródła najlepiej sprawdzają się w połączeniu z nawadnianiem kroplowym, a nie z głowicami natryskowymi, ponieważ kroplówka znacznie lepiej toleruje niższe i mniej stałe ciśnienie.

Typy głowic zraszaczy wyjaśnione szczegółowo

Nie wszystkie plastikowe głowice zraszaczy do nawadniania zachowują się w ten sam sposób, a wybór niewłaściwego typu dla danego obszaru jest jedną z najczęstszych przyczyn nierównomiernego wyglądu systemu w pierwszym sezonie. Każdy typ charakteryzuje się inną szybkością opadów, co oznacza, jak szybko dostarcza wodę do gleby, a zmieszanie ilości opadów w jednej strefie powoduje powstawanie podmokłych plam obok suchych.

Inteligentne sterowniki i planowanie oparte na pogodzie

Tradycyjne timery działają według stałego harmonogramu niezależnie od rzeczywistych warunków, co oznacza, że ​​albo przepełniają wodę po deszczowym tygodniu, albo znajdują się pod wodą podczas szczytu upałów. Inteligentne sterowniki rozwiązują ten problem, automatycznie dostosowując czasy działania na podstawie rzeczywistych danych, a nie wstępnie ustawionego kalendarza.

W przypadku większości konfiguracji mieszkaniowych inteligentny sterownik oparty na technologii ET w połączeniu z podstawowym czujnikiem deszczu zapewnia większość potencjalnych oszczędności bez dodatkowych kosztów pełnej sieci czujników gleby, co zwykle ma większy sens finansowy w przypadku większych obiektów o skali komercyjnej.

Dostosowywanie harmonogramów według klimatu i pory roku

Harmonogram pracy, który sprawdza się wiosną, prawie nigdy nie jest prawidłowy w środku lata, a kopiowanie ogólnego schematu nawadniania z innej strefy klimatycznej jest częstą przyczyną słabszej wydajności nowych systemów lub marnowania wody. Korekty powinny uwzględniać zarówno temperaturę, jak i regionalne wzorce opadów.

Zimowanie w klimacie podatnym na zamarzanie

Woda pozostająca zimą w rurach, zaworach lub plastikowej główce zraszacza do nawadniania rozszerza się w wyniku zamarznięcia, a to rozszerzanie powoduje pękanie złączek i rozszczepianie połączeń rurowych. Zimowanie eliminuje to ryzyko jeszcze przed pierwszymi mocnymi mrozami.

• Zamknąć główny dopływ wody do systemu nawadniającego za pomocą zaworu zwrotnego
• Otwórz zawory spustowe w najniższych punktach systemu, jeśli są zainstalowane, aby grawitacyjnie usunąć stojącą wodę
• Użyj sprężonego powietrza, zwykle o ciśnieniu od 40 do 60 PSI w przypadku systemów PCV, aby przedmuchać pozostałą wodę pojedynczo przez każdą strefę
• Zaizoluj zawór zwrotny i wszelkie rurociągi naziemne za pomocą piankowych rękawów lub folii
• Ustaw sterownik na tryb deszczowy lub całkowicie go wyłącz na sezon

Rozwiązywanie typowych problemów

Techniki oszczędzania wody, w których warto się rozwijać

Łatwiej jest zaplanować efektywność od początku, niż później ją modernizować. Kilka dodatków, w większości niedrogich w stosunku do całkowitego kosztu systemu, znacząco obniżyło długoterminowe zużycie wody.

Programowanie cyklu i namaczania

Zamiast prowadzić strefę przez jeden długi odcinek, podziel ten sam całkowity czas pracy na dwa lub trzy krótsze cykle z przerwą między nimi, co pozwoli wodzie wchłonąć, a nie spłynąć, co jest szczególnie ważne na glebie gliniastej lub na zboczach.

Sprawdź zawory w najniższych punktach

Na pochyłych terenach woda pozostająca w rurze po cyklu spływa przez najniższą głowicę zraszacza, tworząc kałużę za każdym razem, gdy system się wyłącza. Wbudowany zawór zwrotny wewnątrz głowicy całkowicie zapobiega temu zjawisku niskiego ciśnienia.

Mulczowanie wokół stref ociekania

Nałożenie 2–3-calowej warstwy ściółki na rurkę kroplującą znacznie zmniejsza parowanie powierzchniowe i pomaga utrzymać bardziej równomierną wilgotność gleby pomiędzy cyklami, dzięki czemu system pracuje rzadziej.

Instalacja samodzielnie a wynajęcie go

Obydwa podejścia są powszechne, a właściwy wybór zwykle sprowadza się do złożoności stoczni i dostępnego czasu, a nie samych umiejętności.

Często zadawane pytania